(ca. 100.000 jaar)
Klimaat-cycli
U bent hier: inhoudsopgave - -atmosfeer en klimaat - klimaat-cycli
Afkorting of begrip onbekend ? Raadpleeg ons milieuwoordenboek !
Follow@plattezaken en Facebook of Linkedin
Klimaat-cycli
One thing is certain - climate has never been settled
(Pi-man 2021).
Milankovitch cycli
(ca. 100.000 jaar)
Literatuur:
Cloosterman, Ing. Ap J.H.G. , Klimaatverandering en duurzame energie; Het boek (3e druk uit januari 2018) is als Pdf file te bestellen voor de prijs van 8 Euro; over te maken op bankrekening NL66 INGB 000 121 73 46 t.n.v. J.H.G. Cloosterman met vermelding van uw e-mail adres.
Kroonenberg, Salomon, (boek 2007, hoofdstuk ....) De menselijke maat: de aarde over tienduizend jaar", uitg. Atlas Contact, ISBN 9789025439507.
Youtube, 26-1-2017, The Milankovitch Cycles and Climate Change.
Doordat de obliquiteit (scheefstand) van de aarde niet constant is, varieert de uiterste plaats waar de zon in het zenit staat volgens de milankovi?-parameters met een periode van 41.000 jaar tussen de 22 en 24,5°. Het laatste maximum was 10.700 jaar geleden op 24,4° en het volgende minimum ligt over 9.800 jaar op 22,6°.
Vele klimaatcycli, voor ca. 1000 jaar samen getoond door F. Steinhilber et al.
(gevonden in Pool, Teleurgesteld over regeerakkoord, Climategate.nl, 7-6-2024.
Laten we beginnen met het feit dat klimaat verandering van alle tijden is:
We zien hier een analyse van ijsmonsters uit Groenland die op verschillende diepten werden genomen en geévalueerd. De dieptes corresponderen met tijd en de gemeten parameters konden worden gecorreleerd met oppervlaktetemperatuur. We zien met een regelmaat van ca. 1000 jaar dat het warmer is bij de oppervlakte waar het monster werd genomen. Bron: https://foresight.org/some-historical-perspective/ (als u tijd heeft: lees dit rapport dan even!)
Merk op dat deze analyse slechts tot 1950 gaat, want jonger ijs werkt blijkbaar niet. Maar goed, als we deze grafiek zouden doortrekken dan is het logisch om in te zien dat we bij 2024 makkelijk tot bij -29 zouden kunnen zitten, dat is dus +2.0 tot +2.5 vanaf 1950, precies wat we nu meten op het noordelijk halfrond – en ook in Nederland.
Van andere observaties had de wetenschapper genaamd Eddy deze regelmaat van ca. 1000 jaar ook al gezien. Meer hierover hier: De duizendjarige Eddy-cyclus – Climategate.nl, 11-3-2021 (red: hier boven in de grafiek van Steinhilber et al. is de paarse lijn de Eddy-cyclus).
Mijn vraag aan u is: waarom zou de klimaat verandering die we nu zien, NIET natuurlijk kunnen zijn als we kunnen zien dat het vroeger ook al zo was?
(bron: Pool, Henry, Teleurgesteld over regeerakkoord, Climategate.nl, 7-6-2024.)
Literatuur:
Pool, Henry, De duzendjarige Eddy-cyclus, Climategate.nl, 11-3-2021
Pool, Henry, Teleurgesteld over regeerakkoord, Climategate.nl, 7-6-2024.
Literatuur:
Homewood, Paul, Greenland temperatures & the AMO, email post from "Not a lot of people know that", June 13th 2021
From 80,000 to 20,000 years ago Greenland warmed by 10-15 Kelvin within a span of “a few decades” 24 times (Kypke and Ditlevsen 2024).
These abrupt warming periods occurred without concomitant CO2 concentration changes. And, of course, without human interference.
(Lees het hele artikel op wattsupwiththat.com, 21-6-2024 en op sciencedirect.com, vol.466, oct. 2024, 134215
De intensiteit van de zoninstraling fluctueert cyclisch maar wordt beperkt door de 11-jarige omschakeling van de magnetische polen op de zon. Dit heeft een beperkt effect op de aardtemperatuur.
Belangrijker is dat deze magnetische omslag gepaard gaat met o.a. een sterk effect op de afscherming van de ionische stromen (zonnewind) uit het heelal. Deze stromen bevatten geladen deeltjes die essentieel zijn als prikkels of kiemvormers voor wolkenvorming uitgroeiend tot regendruppels. De wolkenvorming verandert tevens het weerkaatsingsvermogen van het zonlicht, de zogeheten albedo, en dus de temperatuur van de aarde. Een verhoogde ionenstroom levert door verhoogde prikkel of kiemvorming een toenemende neerslag. Het neerslagpatroon draagt in zich een 11 jarige cyclus.
Bron: Weer en klimaat voor iedereen, dwarsliggers.eu, 28-1-2025.
Getijdenwerking van maan en zon,
de gemiddeld ca. 11-jarige "super" El Nino-cyclus
Door de veranderende gravitatiekrachten ontstaan er onderlinge verschuivingen van de aardschollen. Staan die aardschollen in de juiste positie dan beïnvloeden deze krachten de platentektoniek. Die schuiven onder elkaar (subductie) of uiteen. Daardoor komt er een onderzeese lava-uitstorting die het zeewater opwarmt. Dat resulteert in verschijnselen zoals El Ninjo die hoge atmosferische temperatuurpieken genereert.
El Ninjo en zijn tegenhanger La Ninja vormen het cyclisch proces ENSO. Dat proces heeft een basisperiode van 3,6 jaar en die periode stemt overeen met een van de maancyclussen.
Vastgesteld wordt dat gemiddeld om de 3 cyclussen een “super” El Ninjo optreedt waarbij de lucht temperatuur met ca 0,3°C stijgt vanwege de stijgende zeewatertemperatuur. Er is een gemeten correlatie en causaal verband gelegd tussen de maanposities en El Ninjo.
ENSO zorgt voor een wereldwijde cyclische omslag in droge en natte zones . El Ninjo en de bijhorende weersverandering heeft dan ook niets te maken met de opwarming van de aarde maar is er wel een oorzaak van.
(Bron: Weer en klimaat voor iedereen, dwarsliggers.eu, 28-1-2025.)
Tweet van Ryan Mause op 24-1-2024:
Bovenstaande grafiek suggereert dat de wereldwijde orkaan-frequentie een cyclus heeft van ca. 9 tot 13 jaar.
Wikipedia schrijft hier o.a. het volgende over: Een tropische cycloon, ook wel orkaan (Engels: Hurricane), cycloon, tyfoon of taifoen, is een tropische storm, waarvan de windsnelheden de orkaandrempel, windkracht 12, overschrijden. Dat houdt in dat er windsnelheden voorkomen van meer van 63 knopen, ongeveer 117 kilometer per uur. Een storm zonder tropische kenmerken, die de orkaandrempel overschrijdt, heet een (extra-tropische) storm met orkaankracht.
Literatuur:
- Paul Homewood, Tropical Hurricanes, GWPF-briefing 37, 2019 (zie hier voor het pdf-bestand)
Getijdenwerking van maan en zon,
Gem. 3,6 jaar: de El Nino- en El Nina-cyclus
Door de veranderende gravitatiekrachten ontstaan er onderlinge verschuivingen van de aardschollen. Staan die aardschollen in de juiste positie dan beïnvloeden deze krachten de platentektoniek. Die schuiven onder elkaar (subductie) of uiteen. Daardoor komt er een onderzeese lava-uitstorting die het zeewater opwarmt. Dat resulteert in verschijnselen zoals El Ninjo die hoge atmosferische temperatuurpieken genereert.
El Ninjo en zijn tegenhanger La Ninja vormen het cyclisch proces ENSO. Dat proces heeft een basisperiode van 3,6 jaar en die periode stemt overeen met een van de maancyclussen.
Vastgesteld wordt dat gemiddeld om de 3 cyclussen een “super” El Ninjo optreedt waarbij de lucht temperatuur met ca 0,3°C stijgt vanwege de stijgende zeewatertemperatuur. Er is een gemeten correlatie en causaal verband gelegd tussen de maanposities en El Ninjo.
ENSO zorgt voor een wereldwijde cyclische omslag in droge en natte zones . El Ninjo en de bijhorende weersverandering heeft dan ook niets te maken met de opwarming van de aarde maar is er wel een oorzaak van.
(Bron: Weer en klimaat voor iedereen, dwarsliggers.eu, 28-1-2025.)
Voor zee-warmte figurenvan de ENSO, zie Wrightstone, 19224.
De schuine stand van de Aarde t.o.v. de Zon zorgt er voor dat we seizoenen (winter, lente, zomer, herfst) kennen.
De evenaar beweegt zich over een vol jaar als het ware tussen de twee keerkringen en dit heeft zijn gevolgen.
Het noordelijk halfrond krijgt gaande naar 21 juni toe een steeds groter aandeel van het zonlicht vanwege de toenemende helling van de evenaar. Tevens verplaatst de positie van de grootste zoninval (evenaar) zich steeds meer naar het noorden om op 21 juni het maximum te bereiken op de Kreeftskeerkring.
Het Noordelijk halfrond krijgt daarmee over het jaar verspreid een periode van verminderde zoninval in de winter met bijgevolg koudere temperaturen, tot een periode van verhoogde zoninval in de zomer met hogere temperaturen.
Vandaar de seizoenen.
Dit verklaart tevens waarom in het noordelijk halfrond ook de positie van de straalstroom op de 30e en 60e breedtegraad eigenlijk mee op en neer schuift door comprimeren en expanderen van de cellen over het jaar. België ligt op de 51e breedtegraad tussen beide posities in.
Deze jaarlijkse cyclus zorgt bij ons voor globaal minder regen en hogere temperaturen in de zomer en meer regen, wolkendekking en lagere temperatuur in de winter.
Voor België komt het hierop neer dat de straalstroom in de zomer ten noorden van ons land ligt en we ons in de Ferrelcel bevinden met een dominant droge, zuidelijke warme lucht en resulteert in hogere temperaturen met minder regen.
In de winter ligt de straalstroom en de overgang naar de polaire cel ten zuiden van ons waarbij we in de polaire cel aanbelanden, waardoor een lagedrukzone ontstaat die een noordelijke polaire lucht aanzuigt die vervolgens opwarmt, daardoor opstijgt en in de hogere luchtlaag afkoelt. Het gevolg is condensatie met een dominant regenpatroon als gevolg, die bij te lage temperaturen overgaat in sneeuw en ijsvorming.
Deze verschuivingen in de cyclische positie van de straalstroom verklaren meteen fenomenen als de jaarlijkse herfststormen of de zware regens in Spanje die men foutief toeschrijft aan de ” klimaatverstoring door CO2” of het temperatuurverschil zoals weeronline .
Het evenaarsgebied kent een ander patroon.
Ook al varieert de positie van maximale zoninval tussen de Steenbokskeerkring en de Kreeftskeerkring, toch kent de zonintensiteit relatief weinig variatie, omdat het zonlicht vrijwel loodrecht invalt. Daardoor is er weinig effect op de temperatuur. Maar de bewolking blijft gekoppeld aan de verschoven evenaar. Daardoor varieert de regenzone tussen de keerkringen. Met als resultaat een regenseizoen (moesson) en een droog seizoen.
Het gunstige effect is dat hierdoor de woestijnzones van de aarde smaller worden maar niet verdwijnen.
(bron: Weer en klimaat voor iedereen, dwarsliggers.eu, 28-1-2025.)
Het getijde, tij of getij is de periodieke wisseling van de waterstand, en de daarmee samenhangende getijstroom, die op Aarde optreedt als gevolg van de zwaartekracht van de Maan en, in mindere mate, die van de Zon. Deze verklaring van het verschijnsel werd in 1687 voor het eerst door Isaac Newton gegeven.
De begeleidende Maan zorgt samen met de Zon voor eb en vloed, waardoor voedingsstoffen via de oceanen kunnen worden aangevoerd.
Wikipedia schrijft er het volgende over (9-10-2025):
Het getijde, tij of getij is de periodieke wisseling van de waterstand, en de daarmee samenhangende getijstroom, die op Aarde optreedt als gevolg van de zwaartekracht van de Maan en, in mindere mate, die van de Zon. Deze verklaring van het verschijnsel werd in 1687 voor het eerst door Isaac Newton gegeven. Newtons theorie werd in 1740 door Daniel Bernoulli uitgebreid tot het evenwichtsgetij, dat ten onrechte vaak aan Newton zelf wordt toegeschreven. In 1776 werd de theorie door Pierre-Simon Laplace verder uitgebouwd tot een dynamische theorie van het getij, waarmee in principe het gedrag van ieder deeltje onder invloed van een veranderende getijdenkracht en op een draaiende aarde voorspeld moet kunnen worden. Belangrijke bijdragen aan de analyse en het voorspellen van het getij werden geleverd door William Thomson (Lord Kelvin) in 1867, George Howard Darwin in 1899 en Arthur Thomas Doodson in 1921.
Hoofdgetijden
In feite zijn er maar twee getijden: het dubbeldaags maansgetij en het dubbeldaags zonsgetij. Deze hebben echter geen constante amplitude. Het M2- en S2-getij zijn de dubbeldaagse getijden met een, voor een bepaalde plek op aarde, constante amplitude die het gemiddelde is voor die plek. Alle andere partiële getijden zijn ofwel modulaties op de hoofdgetijden, ofwel golven met een hogere frequentie die in ondiep water ontstaan
Doordat het getij op een locatie bepaald wordt door veel factoren, waaronder de afstand van de locatie tot de evenaar, de waterdiepte, en de aanwezigheid en vorm van landmassa's, vertoont het van plaats tot plaats grote verschillen. De getijvormen worden grofweg onderverdeeld in dubbeldaags getij, enkeldaags getij, en gemengd getij. De waterstand die daadwerkelijk optreedt wordt daarnaast niet alleen door het getij maar ook door weersomstandigheden als luchtdruk en wind bepaald. He
Overigens:
De Maan zorgt ook voor stabiliteit van de Aarde, zodat deze niet als een dronkenman rondtolt.
Bron: Cloosterman, Ap, emailbericht 9-10-2025
U bent hier: inhoudsopgave - -atmosfeer en klimaat - klimaat-cycli
Deze website is een activiteit van dr. Hugo H. van der Molen, Copyright 2007 e.v.
Mail ons uw commentaar, aanvullingenen en correcties !
Follow @plattezaken en Facebook of Linkedin
